Czystość

Czystość duszy jest to jedyne dobro, nad które nie ma dla nas nic droższego.

Niewinność to najcenniejszy klejnot.

Czystość serca i sumienia urok nadaje całej osobie; warta więcej niż perły i drogie kamienie; czyni człowieka podobnym do anioła.

Głównym naszym zadaniem powinno być to, abyśmy zachowali skarb czystości duszy, a nigdy go nie utracili.

Co sprawia nam większy smutek: klęski i nieszczęścia doczesne czy też utrata niewinności duszy?

Kto czystości zachować nie umie, ten i wiary zachować nie potrafi; bo niskie żądze i Bóg w tym samym sercu być nie mogą; zaczyna ono wątpić, wahać się, nareszcie całkiem bezbożnym się staje. Z początku wiara zawadza, toteż staramy się zagłuszyć sumienie, a tą drogą do niedowiarstwa się dochodzi.
Czystość i wiara wzajemnie się podtrzymują.
Kto o czystość nie dba, wiarę traci; kto nie wierzy, ten każdego przestępstwa dopuścić się może.
W sercu leniwego człowieka łatwo zagnieżdżą się różne namiętności i wtedy łatwo go skłonić do grzechu. Niepokalana cnota u leniwca i próżniaka byłaby nadzwyczajnością z cudem graniczącą.
By zachować czystość serca i sumienia:
– unikaj niebezpiecznych towarzystw,
– unikaj sposobności do złego,
– módl się,
– czcij Matkę Boską,
– często przyjmuj Sakramenty święte.
Kto myśli wciąż o tym, że Bóg jest wszędzie obecnym; kto z pokorą poddaje się Jego woli; kto często rozmyśla o męce Chrystusowej i o śmierci; kto ciało umartwia i unika pokusy, ten rzadko albo nigdy nie upada.
Przede wszystkim należy unikać sposobności do grzechu. Pamiętajcie o tym, że kto lubi niebezpieczeństwo, ten ginie w nim.
Uciekajcie od wszystkiego, co szkodliwe dla duszy. Lepiej żadnego nie mieć przyjaciela niż złego i nieuczciwego, bo właściwie to nie przyjaciel, lecz wróg.
Nie wdawajcie się w głupie miłostki, które na razie wydają się niewinne i nieszkodliwe, a tymczasem jak najgorsze mogą mieć skutki; wzbudzają namiętność i zmysłowość.
Przede wszystkim módlcie się gorąco i z pokorą a szczerością, bo bez Boga nic dobrego uczynić nie potraficie.
Kto w Bogu ucieczki nie szuka, ten jest zgubiony.
Prawdziwy wielbiciel Niepokalanej Maryi nie może grzeszyć przeciw czystości. Rano i wieczorem polecajcie się Jej opiece i zmówcie tę śliczną modlitwę:

O Pani i Matko, Tobie się cały oddaję.
Tobie poświęcam dziś oczy, uszy, usta moje, całego siebie.
Ponieważ Twoim jestem,
opiekuj się mną, o dobra Matko, jako Twoją własnością.

Najlepszym sposobem do zachowania czystości i niewinności jest częste przystępowanie do sakramentu pokuty i przyjmowanie Ciała i Krwi Pańskiej.

Myśli wybrane z broszur bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego


Partnerzy medialni