O niepokalanym poczęciu Najświętszej Maryi Panny

Wszyscy ludzie poczynają się w grzechu. Jest to klęska powszechna nie znająca wyjątku, bo ten grzech nasz dziedziczny, niby powódź bezbrzeżna, nigdzie nie znajduje zapory. Straszliwe nieszczęście! Pierwej człowiek skazany, niż ujrzy światło dzienne; pierwej jest winowajcą, niż zdolny poznać winę; pierwej zabity grzechem, niż od własnej matki poznany!

Od tej okropnej zarazy grzechu pierworodnego jedna tylko Maryja uwolnioną została. Ona jedna, za szczególną łaską Bożą, ze względu na zasługi Chrystusa Pana, poczęła się bez zmazy.
Byli święci, dla których Pan Bóg rozbroił dzikość lwów i ochłodził upalenie ognia; św. Jana Chrzciciela jeszcze w żywocie matki poświęcił; lecz żadnego z nich nie wyjął w samym poczęciu od zmazy pierworodnej. Własny to i wyłączny przywilej Maryi Panny.
Pan Bóg dla Matki Chrystusa Pana uczynił to, że choć Maryja poczęła się z rodziców grzesznych, jak inni ludzie, to jednak poczęła się bez grzechu; uczynił to, że z zarażonego źródła najczystszy strumień wypłynął.

Nabożeństwo do Niepokalanego Poczęcia od dawna kwitnie w naszym kraju. Jeszcze dogmat nie był ogłoszony, a już przy różnych kościołach istniały bractwa Niepokalanego Poczęcia. Z czasem to nabożeństwo stało się jeszcze bardziej cenione i kochane. Najlepiej o tym świadczą te śliczne pieśni ku czci Niepokalanej Panny zwane Godzinkami, które każdemu z nas są znane.
Śpiewa je lud zebrany w kościołach w każdą niedzielę i święto;
Odmawia je zacny gospodarz, który o świcie zaczyna obchodzić gospodarstwo;
Nuci je rzemieślnik, kiedy zabiera się do roboty, która przy wspomnieniu na opiekę Wspomożycielki wiernych, wydaje mu się mniej przykrą i uciążliwą;
Godzinki śpiewa gospodyni, krzątając się po chacie;
Śpiewają dziewczęta zebrane według zwyczaju „na prządki”;
Śpiewają robotnicy na polach;
Zdaje się, że nie ma u nas więcej znanej i lubianej pieśni, jak ten szereg strof ułożonych na cześć Matki Bożej.

Odmawiajmy koronkę, nośmy medal cudowny, a każdego ósmego dnia miesiąca nie żałujmy odrobiny czasu na oddanie czci Matce Bożej Niepokalanie Poczętej.

Kochajmy i czcijmy Maryję, a odbierzemy te łaski, których Ona wiernym sługom użycza.
Trwajmy w nabożeństwie ku Maryi, a znajdziemy pokój serca, jakiego świat nigdy nam dać nie może.
Trwajmy w służbie Maryi, bo czas krótki, a wieczność długa. Za rok – gdzie będziemy? Śmierć jednego po drugim wywoływać nas będzie. Obyśmy wyszedłszy z tego świata, prosto stanąć mogli u stóp Matki Bożej i naszej. Najświętsza Maryja Panna szczególną ma radość, kiedy modły nasze łączymy z Jej głosem i wspólnie z Nią błogosławimy Boga… (za łaskę Niepokalanego Poczęcia).

Gorąca wdzięczność dla Pana Boga za niezliczone dobrodziejstwa, którymi nas obsypuje, jest tak wyraźnym naszym obowiązkiem, że Matka Boska zapomnieć o nim w żaden sposób nie mogła. Bo jeżeli wszystko, co nas otacza, zdaje się powtarzać nam upomnienie psalmisty: „Błogosław, duszo moja, Pana, a nie zapominaj o wszystkich dobrodziejstwach Jego”, to tym bardziej Maryja Panna pamięta o tym długu Panu Bogu należnym.
Największą jednak wdzięczność czuje i swemu Stwórcy okazuje za łaskę Niepokalanego Poczęcia, jest to bowiem łaska pierwsza, z której wszystkie inne łaski wypłynęły.
Pan Bóg tak brzydzi się grzechem.
Taka jest w oczach Bożych wartość czystości duszy, że chcąc wywyższyć Maryję nad wszystko stworzenie, dał Jej łaskę swoją, a duszę stworzył bez zmazy.
Niepokalane Poczęcie jest jakby fundamentem, na którym wznosi się cały gmach świętości i wielkości Matki Bożej.
Łaska Niepokalanego Poczęcia jest dla Maryi najdroższą, dlatego nie dość Jej tego, że z głębi wdzięcznego serca powtarza bezustannie: „Wielbi dusza moja Pana”, ale jeszcze wzywa wszystkich ludzi do wspólnego z sobą dziękczynienia i jakoby mówi: „Uwielbiajcie ze mną Pana”, błogosławcie Bogu za wszystkie łaski, jakie od Niego odebrałam, a szczególnie za łaskę Niepokalanego Poczęcia.
Kto słucha wezwania Matki Boskiej do wspólnego z Nią wielbienia Pana i szczególnym nabożeństwem uczci tajemnicę Jej Niepokalanego Poczęcia, ten i Panu Bogu wielką cześć odda, i Maryi Pannie rzecz najprzyjemniejszą uczyni.
Z rozważania tajemnicy Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny odbieramy wielką i zbawienną naukę: uczymy się brzydzić grzechem, a cenić łaskę Boską.

Myśli wybrane z broszur bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego


Partnerzy medialni