17 maja – rozważanie

Panna roztropna

WINCENTY ŁASZEWSKI

Pierwszym powodem chwały Maryi jest macierzyństwo. Nie ma większej łaski, a jednocześnie większego powołania niż to, by dać światu Boga, który stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. Ale macierzyństwo Maryi przyozdobione jest dodatkowym przywilejem – nieprzemijającym dziewictwem. Maryja z Nazaretu jest Zawsze Dziewicą. Była Nią – jak głosi Kościół – „przed” narodzeniem Syna Bożego, „w” Jego narodzeniu i „po” Jego przyjściu na świat. U Boga wszystko jest możliwe (por. Łk 1,37). skoro więc Nieskończony i Wieczny mógł stać się słabym, śmiertelnym człowiekiem, to zachowanie dziewictwa Matki też jest czymś oczywistym.

Kiedy w Litanii Loretańskiej Kościół przyzywa Maryję tytułem „Panny”, podkreśla on nie tyle fizyczny wymiar dziewictwa Matki Najświętszej, ile wymiar duchowy i religijny. Ten bowiem jest najważniejszy, związany z wiarą, nadzieją, miłością i ufnością pokładaną na codzień w Bogu. Wiąże się on także z oddawaniem przez Maryję czci wyłącznie Bogu.

Pierwsze litanijne wezwanie mówiące o dziewictwie Matki Bożej odwołuje się do cnoty roztropności. „Panno roztropna, módl się za nami!”- wołamy. Dlaczego właśnie te cnotę Kościół ukazuje nam jako pierwszą spośród wielu cech dziewictwa Maryi? Ponieważ jest to pierwsza cnota kardynalna. To dzięki niej wiara nie jest naiwnością, męstwo – niepotrzebną brawurą, miłość – wyłącznie emocją, a nadzieja – uleganiem złudzeniu. Dzięki niej też sprawiedliwość jest uzupełniana miłosierdziem, a umiarkowanie ma swój złoty środek. „Dzięki tej cnocie bezbłędnie stosujemy zasady moralne do poszczególnych przypadków i przezwyciężamy wątpliwości odnośnie do dobra, które należy czynić, i zła, którego należy unikać” (KKK 1807).

Roztropność jest darem, który otrzymujemy w czasie modlitwy, rozważania tajemnic Bożych, trwania w zjednoczeniu z Panem. Życie Maryi, Panny roztropnej, było przepełnione modlitwą. Ona nieustannie rozważała w sercu sprawy Boże (por Łk 1, 29; 2, 19). A zatem właśnie w zjednoczeniu z Panem kryje się źródło wszelkiej roztropności Matki niebieskiej. Kiedy zwracamy się do Niej tym litanijnym tytułem, podkreślamy nie tylko Jej roztropne wybory życiowe, ale także Jej roztropną opiekę nad nami. Maryja z roztropnością wysłuchuje naszych błagań, Jej miłość mobilizuje, ale nie przymusza. Ona daje nam matczyną przestrzeń  wolności, pozwala uczyć się, szukać i błądzić, ale zawsze roztropnie pochyla się nad nami, by uchronić nas od śmiertelnych błędów i śmiertelnego obrażania Boga.

 


Partnerzy medialni