Różaniec z ks. Feliksem Folejewskim

Tajemnice radosne

I. Zwiastowanie
Bóg przez archanioła Gabriela pyta Maryję: „Czy zgodzisz się, abym wszedł w Twoje życie? Czy zechcesz być Matką Zbawiciela?”. Maryja odpowiada: „TAK”. Do nas również przychodzi Bóg i pyta: „Czy zgodzisz się, abym wszedł w twoje życie, abym był Panem twego życia?”.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety
Maryja, która przyjęła Miłość, wie, że kochać znaczy służyć. Natychmiast udaje się do Ain-Karim, aby pomagać swojej krewnej. Na progu domu Elżbiety i Zachariasza następuje radosne powitanie i rozlega się pieśń wdzięczności Magnificat. Wszyscy dziękują razem za tę miłość, która jest spotkaniem człowieka śpieszącego z pomocą bliźniemu.

III. Narodzenie Pana Jezusa
Gdy jedno serce troszczy się o drugie, dzieje się cud nowego życia. „Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas”… „Tym, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi”. Maryja i Józef pochylają się nad Dzieciątkiem. Przyłączmy się do ich adoracji i dziękujmy za tę wielką Miłość.

IV. Ofiarowanie w świątyni
„Przynieśli Dziecię do świątyni, aby Je przedstawić Panu”. Józef i Maryja nie mają wątpliwości, że Dziecię należy ofiarować Ojcu bogatemu w miłosierdzie. Oboje są całkowicie oddani Bożym planom. Jeżeli ofiarujemy siebie lub cokolwiek składamy w ofierze Bogu, pamiętajmy, że wszystko pochodzi z Bożych darów.

V. Odnalezienie Pana Jezusa
Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa jest wciąż aktualna. Wczoraj i dzisiaj człowiek gubi ślad obecności żywego Boga. Miejscem spotkania jest świątynia – sakrament pojednania. Światłem na drodze szukania Boga jest modlitwa.

Tajemnice światła

I. Chrzest w Jordanie
Gdy Pan Jezus schodzi do wody – otwierają się niebiosa i głos Ojca ogłasza Go Synem umiłowanym. Także podczas naszego chrztu Ojciec bogaty w miłosierdzie do każdego z nas mówi: „Jesteś moim umiłowanym dzieckiem, pójdziesz przez życie, kierując się światłem wiary w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego”.

II. Wesele w Kanie Galilejskiej
Chrystus, przemieniając na prośbę Maryi wodę w wino, otwiera serca uczniów na wiarę. Jakże potrzebne jest światło wiary i miłości, aby zwyczajne czynności dnia powszedniego nie straciły sensu, aby wciąż pamiętać, że nie ma rzeczy małych, gdy spełnia się je z miłości do najbliższych.

III. Głoszenie królestwa Bożego
Światło miłosierdzia nie zna granic. Na wszystkich drogach ludzkiego życia jest obecny miłosierny Zbawiciel, który przez swoich kapłanów pochyla się i mówi: „Ja ciebie rozgrzeszam… Idź i nie grzesz więcej”. W tobie i przez ciebie ma wzrastać Królestwo prawdy, miłości i pokoju.

IV. Przemienienie na górze Tabor
Pan Jezus przygotowuje uczniów do przeżycia z Nim bolesnej drogi prowadzącej do zmartwychwstania. Na drodze człowieka wierzącego również jest: radość i smutek, zdrowie i choroba, modlitwa i obojętność, grzech i żal za grzechy, zachwyt i rozpacz… Żeby nie ustać w drodze, trzeba wpatrywać się w Jezusa i poddawać się Jego przemieniającej mocy.

V. Ustanowienie Eucharystii
Chrystus daje świadectwo swej miłości do człowieka „aż do końca”. Nie można promieniować światłem obecności Jezusa bez przyjmowania Chleba życia. Karmiąc się Eucharystią, stajemy się ludźmi wdzięczności i służymy bliźnim jak Chrystus. Trzeba być dobrym jak chleb.

Tajemnice bolesne

I. Modlitwa w Ogrójcu
Ogrójec to miejsce ogromnej samotności Pana Jezusa. „Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich” – modli się Nauczyciel. I skarga skierowana do uczniów: „Jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną?”. Kościół wciąż poszukuje tej utraconej godziny. Trzeba pamiętać, że słowa: „Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” – Pan Jezus powiedział z krwawym potem na czole.

II. Biczowanie
W momencie biczowania zaczęła się w pełni krwawa męka Zbawiciela. Pasja Pańska trwa. Chrystus przypomina: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście uczynili”. Patrząc na ubiczowanego Jezusa, pokrytego śmiertelnymi ranami, widzimy ogrom grzechów. Każdy grzech jest biczowaniem Miłości i Prawdy.

III. Cierniem ukoronowanie
Prawdo! Ty zawsze chodzisz w cierniowej koronie. „Oto człowiek”. Cała królewska godność człowieka, którą Jezus przyszedł odnowić, kryje się teraz w Nim. Kiedy wszystko jest na sprzedaż, również człowieka uważa się za towar. Odkrywanie godności człowieka, wydobywanie dobra i piękna jego życia spod różnych nawarstwień zła, wiąże się z trudem, ale jest on konieczny, aby zobaczyć człowieka.

IV. Dźwiganie krzyża
„Kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje”. Zbawienie przyszło przez krzyż. Chrystus niósł ciężki krzyż na Golgotę. Jego prześladowcy musieli szukać człowieka, który by Mu pomógł. Krzyż dźwigany bez Chrystusa może nas zmiażdżyć, dźwigany razem z Jezusem prowadzi do zmartwychwstania. Jest drogowskazem i bramą do nieba.

V. Ukrzyżowanie
Chrystus rozpięty na krzyżu. Pod krzyżem stoi Jego Matka. Z głębokości bólu i udręczenia płyną słowa miłości Boga do człowieka: „Przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią… Dziś ze Mną będziesz w raju… Oto Syn twój… Oto Matka twoja… Pragnę… Wykonało się… Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego”. Wypowiedziane słowa są testamentem.

Tajemnice chwalebne

I. Zmartwychwstanie
Oto jest dzień zwycięskiej Miłości. Jezus pomimo zamkniętych drzwi wchodzi i mówi przerażonym uczniom: „Pokój wam”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Opadł strach. Uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana. Oto jest dzień, który dał nam Pan. Przeżywamy go w sposób szczególny w każdą niedzielę.

II. Wniebowstąpienie
Życie nasze jest pielgrzymowaniem. Powołani z miłości Boga idziemy do domu Ojca. „W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. A gdy odejdę, przygotuję wam miejsce”. Jeżeli wędrujemy przez całe życie z Jezusem, pełnimy Jego wolę. Niebo jest przyjętą Miłością. Jest obecnością Boga i tych wszystkich, którzy uwierzyli Miłości i żyli nią na ziemi.

III. Zesłanie Ducha Świętego
„Wszyscy oni trwali na modlitwie razem z niewiastami i Maryją, Matką Jezusa”. Słuchali Boga, czekali na spełnienie obietnicy i zostali napełnieni Duchem Świętym i Jego darami. Idą na cały świat, głosząc Ewangelię o Chrystusie. Są Jego świadkami. Za to świadectwo płacą najwyższą cenę – oddają swoje życie. Tak rodzi się Kościół. Widzimy, czego może dokonać Duch Święty w życiu człowieka, jeżeli podda się on Jego mocy.

IV. Wniebowzięcie Maryi
Matka Chrystusa, która odchodzi z tej ziemi za Synem, ma najpełniejszy udział w tajemnicy Odkupienia. Szła pierwsza w pielgrzymce wiary i była zjednoczona z Synem, aż po krzyż. Maryja strzeże z taką miłością i mocą dzieci Kościoła, z jaką chroniła swego Jednorodzonego. Trzeba Jej bezgranicznie zawierzyć.

V. Ukoronowanie Matki Bożej
Droga Maryi w dziele zbawienia rozpoczęła się od słów: „Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa”. Zostaje ukoronowana na Królową nieba i ziemi. Służyć Bogu znaczy królować. Królowanie Maryi jest macierzyńskie. Zatroskana o królestwo Boże zaprasza wszystkie dzieci do współpracy przez miłość, cierpienie i modlitwę, zwłaszcza różańcową.


Partnerzy medialni