Różaniec z ks. Mirosławem Cholewą

Tajemnice radosne

I. Zwiastowanie Maryi Pannie
Zanim Najświętsza Maryja Panna odpowie, to wcześniej bada, rozeznaje, kim jest posłaniec. Gdy przekona się, że faktycznie jest to anioł Boży, to wypowiada swoje fiat, całkowicie oddając siebie i swoje życie Bogu.
Maryjo, uproś nam roztropność w rozeznawaniu woli Bożej i radykalizm w jej wypełnieniu.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety
Matka Najświętsza nie kontempluje swojego wywyższenia – jest matką Mesjasza, lecz spieszy do św. Elżbiety, aby jej usłużyć. Prawdziwa wielkość polega na stawaniu się sługą z miłości do Boga i do bliźnich. Zajmując ostatnie miejsce, którego nam nikt nie może odebrać, wyznajemy podstawową zasadę królestwa Bożego.
Maryjo, uproś nam wrażliwość na potrzeby innych i ducha służby.

III. Narodzenie Pana Jezusa
Pan Jezus przychodzi na świat w ubóstwie i poniżeniu stajni betlejemskiej. Jeśli nasze upokorzenia przeżywamy w duchu wiary, razem z Jezusem upokorzonym i pokornym, to również nasze serca stają się prawdziwie pokorne. Tak naprawdę w pełni możemy się spotkać z Jezusem w tym miejscu naszego życia, gdzie jesteśmy prawdziwie ubodzy i słabi.
Maryjo, uproś nam ducha ubóstwa i pokory.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni
Najświętsza Maryja Panna oddała Jezusa Bogu, uznając, że Jej Syn w pełni należy do Ojca. Wszelki dar, jaki otrzymujemy od Boga, ma być Jemu oddany. Gdybyśmy chcieli ten dar zatrzymać dla siebie, niejako zawłaszczyć, może on stać się przeszkodą na naszej drodze wiary.
Maryjo, uproś nam ducha wolności, abyśmy nie przywłaszczali sobie darów Bożych.

V. Znalezienie Pana Jezusa
Najświętsza Maryja Panna przez trzy dni z bólem serca szukała Jezusa. Niekiedy On jakby się ukrywa przed nami, abyśmy Go szukali i za Nim tęsknili. W ten sposób nasze serca stają się bardziej pojemne dla darów Bożych.
Maryjo, uproś nam ducha wytrwałości w czasie poszukiwania Jezusa w naszym życiu.

Tajemnice światła

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
Na początku publicznej działalności Jezusa objawione nam zostaje Jego Synostwo Boże: „Tyś jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Podobne słowo Pan Bóg pragnie wypowiedzieć do każdego z nas: „Tyś jest mój syn umiłowany…”. Stajemy się przybranymi synami w Jednorodzonym Synu wówczas, gdy przez osobiste zawierzenie oddajemy siebie Bogu.
Maryjo, uproś nam ducha wiary, ducha dziecięctwa Bożego.

II. Objawienie się Pana Jezusa na weselu w Kanie Galilejskiej
Najświętsza Maryja Panna wskazuje na Jezusa, mówiąc nam: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Dojrzewamy w wierze, wsłuchując się w głos Jezusa i wypełniając Jego polecenia. Gdy podejmujemy codzienny wysiłek podążania za Zbawicielem, On przemienia coraz bardziej nasze serca.
Maryjo, uproś nam ducha odwagi w codziennym życiu.

III. Głoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia
„Bliskie jest królestwo Boże, nawracajcie się!” – rozlega się to wołanie przez wieki. Pan Jezus pragnie zamieszkać w naszych sercach, abyśmy stawali się świątynią Ducha Świętego. Oby to królestwo prawdy, sprawiedliwości, pokoju i miłości ogarniało całe nasze życie.
Maryjo, uproś nam prawdziwe, dogłębne nawrócenie.

IV. Przemienienie na górze Tabor
Ojciec Niebieski, wskazując na Jezusa jako swego Syna, jednocześnie nakazuje uczniom wszystkich czasów: „Jego słuchajcie”. Posłuszeństwo w wierze ma swój początek w słuchaniu słowa Bożego. Potrzebujemy chwil zatrzymania się w codziennej krzątaninie, aby usłyszeć delikatny głos Boga, który do nas mówi.
Maryjo, uproś nam ducha posłuszeństwa Bogu.

V. Ustanowienie Eucharystii
Pan Jezus najpełniej objawia nam swoją miłość w Eucharystii, w której staje się całkiem bezbronny, wydany w nasze ręce. Czyż mógł ją jeszcze bardziej okazać do każdego z nas, jak wypowiadając nad chlebem słowa: „To jest moje Ciało” – i dając go nam jako pokarm na drogę do wieczności?
Maryjo, uproś nam ducha prawdziwej ufności i miłości do Boga.

Tajemnice bolesne

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
„Nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał” – tak interpretuje tę wieczorną modlitwę Jezusa natchniony autor. Na naszej drodze życiowej przechodzimy również próby wiary, abyśmy mogli dojrzewać wewnętrznie.
Maryjo, uproś nam wytrwałość w przeciwnościach.

II. Biczowanie Pana Jezusa
Piłat próbował ratować Jezusa, a faktycznie przyczynił się do Jego dodatkowego cierpienia. W naszym życiu również mogą mieć miejsce wydarzenia, które dodają nam bólu, choć nie były wprost zamierzone przez inne osoby. Pan Bóg je dopuszcza, aby oczyszczać nas duchowo.
Maryjo, uproś nam ducha przebaczenia naszym zamierzonym i niezamierzonym winowajcom.

III. Cierniem ukoronowanie Pana Jezusa
Ecce homo – „Oto człowiek” – Piłat wskazuje na wyszydzonego Jezusa. Ten widok nie wzbudził litości tłumu, przeciwnie, zachęcił go do wybuchu gniewu: „Ukrzyżuj, ukrzyżuj Go!”. Bóg dopuszcza upokorzenia w naszym życiu nie po to, aby nas pognębić i zniszczyć, lecz uszlachetnić i doprowadzić do pokory. Tak stajemy się Jego ukochanymi dziećmi.
Maryjo, uproś nam ducha pokory.

IV. Droga krzyżowa Pana Jezusa
Krótki odcinek drogi, ale pełen cierpienia, bólu, potu, krwi, upadków, spotkań, spojrzeń, słów. Pan Jezus nie skupia się na sobie i swoim cierpieniu, ale na tych, którzy w różny sposób towarzyszą Mu w tej drodze: napomina ich, patrzy z miłością, pociesza, umacnia…
Maryjo, uproś nam wrażliwość na innych.

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
„W ręce Twoje powierzam ducha mojego” – tak modli się Jezus na krzyżu w ostatniej chwili swego życia. Oddał wszystko: szatę, dobre samopoczucie, przyjaciół, młodość, zdrowie, a teraz oddaje ostatnie tchnienie. Do wieczności weźmiemy tylko to, co stracimy z miłości do Boga.
Maryjo, uproś nam prawdziwego ducha ubóstwa.

Tajemnice chwalebne

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa
„Pokój wam” – mówi zmartwychwstały Jezus do zaskoczonych uczniów. Pokój Boży jest całkiem odmienny od „świętego spokoju”. Ten pierwszy, niezależny od zewnętrznych okoliczności, wynika z wierności Bogu i Jego prowadzeniu, drugi jest owocem złych kompromisów. Pierwszy jest trwały, drugi rozpryskuje się jak mydlana bańka pod byle upokorzeniem.
Maryjo, uproś nam ducha wierności Bogu.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
Jezus odchodzi z tej ziemi w widzialnej, ludzkiej postaci, ale pozostaje pod osłoną znaków: „Będę z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata”. Potrzebny jest wysiłek, aby odkryć Jego obecność w braciach, w sakramentach, w słowie. Gdy go podejmujemy, doświadczamy radości przebywania z prawdziwym Emmanuelem – Bogiem z nami.
Maryjo, uproś nam wrażliwość duchową, byśmy mogli żyć w obecności Pana.

III. Zesłanie Ducha Świętego
Spełnia się obietnica Jezusa: „Będziecie uzbrojeni mocą z wysoka”. On pragnie nas napełniać swoim Duchem, ale potrzeba, byśmy przed Nim otworzyli swoje serca i wołali: „Przyjdź, Duchu Święty, tak jak sam chcesz, i dokonaj w nas to, co zamierzasz!”. Ta nowa Pięćdziesiątnica może dokonywać się każdego dnia.
Maryjo, uproś nam Ducha Świętego.

IV. Wniebowzięcie Matki Bożej
Najświętsza Maryja Panna, jako pierwsza z ludzi z duszą i ciałem wzięta do nieba, staje się dla nas znakiem nadziei. Wskazuje drogę, jaką my również mamy przebyć. Po tej ziemskiej pielgrzymce jesteśmy zaproszeni do nowego życia na nowej ziemi, „gdzie już bólu i łez nie będzie”.
Maryjo, uproś nam cierpliwość na drodze wiary.

V. Ukoronowanie Matki Bożej
„Niewiasta obleczona w słońce i księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu” – mówi natchnione Słowo. Została wywyższona Ta, która stała się pokorną służebnicą Pańską, gdyż Bóg „pysznym się sprzeciwia, a pokornym daje łaskę”. U Niej możemy szukać wstawiennictwa, gdyż na zawsze pozostaje naszą Matką.
Maryjo, módl się za nami w godzinę śmierci naszej.


Partnerzy medialni