Gdy jutro będziemy śpiewali Te Deum, wtedy w samym środku hymnu wyrazimy zachwyt nad Boskim wyborem sposobu naszego zbawienia. Słowa: „Przyoblókłszy się w człowieka / Nie wzgardziłeś Panny łonem” nie pozwalają zapomnieć o Twej, Matko Niepokalana, najszczególniejszej roli w wyzwoleniu ludzkości. W uroczystym śpiewie często umyka nam, że zaraz po wspomnieniu wcielenia autor wprowadza nas w tajemnicę Wielkiej Soboty: „Tyś pokruszył śmierci wrota; / Starł jej oścień w męki dobie /1 rajskiego kraj żywota / Otworzyłeś wiernym sobie” tak poeta wyraził katolicką prawdę, którą w

Dołącz do grona SUBSKRYBENTÓW i ciesz się nieograniczonym dostępem do wszystkich treści. Wykupując subskrypcję online, wspierasz działalność Miesięcznika Różaniec. Dziękujemy za Twoje wsparcie!

SUBSKRYBUJ ZALOGUJ SIĘ

Udostępnij

Duszpasterz w XIV-wiecznym sanktuarium w Borku Starym, miłośnik św. Józefa, Sienkiewicza i pobożnych malarzy.