Różaniec z Siostrą Łucją z Fatimy

Tajemnice radosne

I. Zwiastowanie
W fiat Maryi znajduje swój początek dzieło naszego odkupienia. Orędzie mówi: „Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką i drogą, która zaprowadzi cię do Boga”. Ta ucieczka i droga zostały zapowiedziane przez Boga całej ludzkości po pierwszym upadku. Nowe pokolenie, które się narodzi z tej Niewiasty, zatriumfuje w walce z pokoleniem szatańskim.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety
Przychodźmy z pomocą naszym braciom potrzebującym, a zwłaszcza znajdującym się w obliczu śmierci na skutek głodu i zimna. Bóg wymaga od nas wyrzeczenia i ofiary; jeżeli nie poświęcimy się w tym życiu, zostaniemy poświęceni w życiu wiecznym dlatego, że nie czyniliśmy dobra.

III. Narodzenie Pana Jezusa
W Niepokalanym Sercu Ojciec zamknął swojego Syna, jak gdyby było ono pierwszym tabernakulum. Bóg pragnie, aby nasza pobożność tam zapuściła swoje korzenie, albowiem w tym celu Bóg złożył w Sercu Matki tak wielką miłość, że uświęca Ona i przemienia swoje potomstwo w Ciało i Krew Chrystusa.

IV. Ofiarowanie w świątyni
Jesteśmy zobowiązani się poświęcać, aby nie grzeszyć. Należy wyciszać w sobie chęć buntu, uspokajać nadszarpnięte nerwy, utrzymywać w ryzach popędy swojego temperamentu i charakteru, gasić żar rozognionej na skutek obrazy miłości własnej, niekiedy nawet słusznie rozgoryczonej, chociaż niekoniecznie zawsze wtedy, gdy człowiek czuje się zraniony.

V. Odnalezienie Pana Jezusa
Jeżeli ulegamy naszym złym skłonnościom, żądzy tego, co do nas nie należy, zazdrości, pysze i pragnieniu zemsty, wszystko to nas zaślepia i zagłusza tak dalece, że nie widzimy ani nie słyszymy, ani też nie pojmujemy słów Jezusa Chrystusa.

Tajemnice światła

I. Chrzest w Jordanie
Nasza wielkość jest niezmierzona: zostaliśmy wybrani przez Boga, Bóg nas strzeże, Jego obecność uświęca nas na chwałę Jego chwały. Jesteśmy żywym tabernakulum, w którym mieszka Trójca Przenajświętsza, jesteśmy domem Boga i bramą nieba! O Trójco Święta, Ty jesteś we mnie światłem, łaską, miłością!

II. Wesele w Kanie Galilejskiej
Polecenie Maryi w Kanie Galilejskiej ukazuje Matkę zawsze zatroskaną o doprowadzenie dzieci w ramiona Ojca. Usługujący mogli ujrzeć cud przemiany wody w wino; uczynili to, co Maryja im zaleciła, i poszli za słowem Jezusa. Taka jest droga zbawienia: słuchać słowa Bożego i iść za nim.

III. Głoszenie królestwa Bożego
Bóg nie pragnie zguby grzesznika, ale tego, aby się nawrócił i żył. Z racji naszego zjednoczenia z Chrystusem i Jego Kościołem powinniśmy miłować tych, którzy mówią źle o nas, złorzeczą nam i nas prześladują. Nasze wybaczenie pociągnie ich na nowo w Boże ramiona.

IV. Przemienienie na górze Tabor
Chodzić w obecności Boga to uświadamiać sobie, że Jego wzrok spoczywa na nas. Zrodzi się w nas wówczas wola wypełnienia Jego Prawa, aby sprawić Mu radość, zasłużyć sobie na Jego życzliwość i uświęcić się, aby się z Nim w końcu utożsamić. Na tym polega prawdziwe zjednoczenie z Bogiem, i to dla wszystkich.

V. Ustanowienie Eucharystii
On wciąż ofiarowuje się za nas Ojcu: cichy i modlący się w samotności naszych kościołów, zlekceważony, upokorzony i biedny, skazany na więzienie naszych tabernakulów. Orędzie żąda od nas, abyśmy ofiarowywali Trójcy Przenajświętszej jako zadośćuczynienie za wszystkie grzechy, jakimi jest ona obrażana, tę Boską Żertwę naszych ołtarzy.

Na podst. książki „Apele orędzia fatimskiego” oprac. Irmina Samulska


Partnerzy medialni