Usłyszeć Boga

Pytanie o istnienie Boga jest stare, ale chyba nie jak świat. Człowiek bowiem ze swej natury jest wierzący. Nie każdy jednak wierzy w Boga Jedynego. Dlaczego?

Książka kard. Roberta Sarah Czy Bóg istnieje? ma formę rozbudowanego dialogu. Autor odpowiada w niej na pytania o istnienie i realną obecność Boga w życiu człowieka, zwłaszcza w kontekście najtrudniejszych ludzkich doświadczeń: cierpienia, bólu, śmierci. David Cantagalli pisze we wstępie: „Myślę, że dzisiaj (…) wszyscy bardzo potrzebujemy jasnych, uzasadnionych i oświeconych Pismem Świętym odpowiedzi, namacalnych świadectw”.

BÓG, KOŚCIÓŁ I CISZA

Kardynał udziela odpowiedzi rzeczowo i obszernie, czerpiąc ze swojej osobistej historii – której istotnym elementem jest afrykańskie pochodzenie – a także z własnego serca, pełnego wdzięczności za dar wiary katolickiej otrzymany dzięki misyjnej działalności Kościoła. Sięga także do źródeł literackich, przywołuje przemyślenia będące owocem spotkań i rozmów z różnymi osobami ze środowisk kościelnych i świeckich. Przede wszystkim jednak odwołuje się do chrześcijańskiego Objawienia, do Pisma Świętego, do pism ojców i doktorów Kościoła, do nauczania papieży, do dokumentów soborowych.

W odpowiedzi na pytanie, czy mamy ważne powody, by wierzyć, że Bóg istnieje, kardynał odwołuje się do argumentów racjonalnych, doświadczalnych, ale podkreśla, że to argument „moralny” daje największą pewność, gdyż na podstawie oceny „moralnej” stajemy się zdolni do zaufania jakiejś osobie. Wiara zaś opiera się na świadectwie, ponieważ jest przekazywana i poznawana przez pośrednictwo kogoś, kto nas na tej drodze poprzedził.

Bogaty materiał różnorodnych świadectw, na które powołuje się kardynał, składa się na lekturę wymagającą czasu, namysłu i ciszy. I właśnie o znaczeniu ciszy w poszukiwaniu obecności Boga mówi kardynał z dużym naciskiem, zaznaczając, jak bardzo jest ona potrzebna w dzisiejszych czasach wszechobecnego hałasu, zgiełku, „rozgadania”. „W hipertechnologicznym świecie człowiek wykrawa sobie chwile ciszy, uciekając się niekiedy do takich filozofii lub religii, które czynią z ciszy pustkę. Dla nas natomiast cisza nigdy nie jest pustką, lecz daniem Bogu możliwości przemówienia do nas, jest słuchaniem tego, co już do nas powiedział, a co się nie zmienia” – stwierdza.

PRAWDA, MIŁOŚĆ I ZBAWICIEL ŚWIATA

Kardynał Sarah nie boi się też dotykać kwestii szczególnie trudnych i delikatnych, które mogłyby zaprzeczać istnieniu Boga – grzechów i skandali w łonie Kościoła, ogólnoświatowych tragedii, obłąkańczych ideologii występujących przeciwko Bogu i przeciw człowiekowi, niepokojących przemian kulturowych, ataków na Kościół i na wierzących, prześladowań, okrucieństwa, jakiego straszliwym przykładem były obozy koncentracyjne.

Czy w obliczu takich zjawisk, słysząc, jak ludzie mówią: „Bóg umarł”, można wierzyć, że On istnieje? „Bóg nie umarł” – odpowiada z mocą kardynał. „Bóg nie umarł, lecz bez Jego światła społeczeństwo zachodnie stało się łodzią dryfującą w nocy na mieliźnie. Nie ma wystarczająco miłości, by przyjmować dzieci, chronić je w łonie matki, bronić przed agresją pornografii. Pozbawione światła Boga społeczeństwo zachodnie nie potrafi już szanować osób starszych, towarzyszyć chorym do samej śmierci, zostawić miejsca dla najuboższych i najsłabszych. Jest zdane na ciemność lęku, smutku i izolacji”.

„W moim kapłańskim i pasterskim sercu rodzi się współczucie dla wielu dusz zdezorientowanych, zagubionych, smutnych, zatrwożonych, samotnych” – mówi kardynał. Pytanie: „Czy Bóg istnieje?” nazywa „wołaniem człowieka, który pragnie zbawienia”. Tego pragnienia nie zaspokoi „jakiś «bóg» wyprodukowany przez czysto ludzką próbę wyjaśnienia kosmosu”. A zatem nie w „jakimś bogu” należy szukać nadziei na zbawienie. Jej źródło wskazuje kard. Sarah jednoznacznie: „nasza nadzieja ma konkretne imię: Jezus Chrystus, jedyny Zbawiciel świata i ludzkości”. I właśnie to przesłanie można uznać za myśl przewodnią książki.