TAJEMNICE RADOSNE

I. Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Maryja zaufała Bogu bardziej niż sobie. Każdy z nas mierzy się z wątpliwościami i niepokojem. Czasem nasze rozterki są tak wielkie, że chcemy ukryć się przed Bogiem, przed sobą i bliźnimi. Wtedy pojawia się wysłannik zła: alkohol, narkotyk, hazard czy jeszcze coś innego, co obiecuje nam szczęście, a w rzeczywistości uzależnia. Jezu, chroń nas przed taką naiwnością, a tym, którzy jej ulegli, otwieraj oczy, by się opamiętali i zawrócili z drogi, która prowadzi do cierpienia i śmierci.

II. Nawiedzenie św. Elżbiety

Maryja poszła pomagać swojej krewnej Elżbiecie. Uzależnienia grożą nam wtedy, gdy skupiamy się na sobie, zamiast pomagać innym. Nasi bliscy zwykle nie potrafią rozważnie się zachować. Jedni długo łudzą się, że nie ma problemu. Inni kłócą się czy błagają o litość. Jeszcze inni reagują zbyt późno. Przez wstawiennictwo Maryi módlmy się o to, byśmy potrafili mądrze pomagać tym, którzy sami sobie na razie nie pomogą.

III. Narodzenie Pana Jezusa

Boże Narodzenie to objawienie miłości Boga, który przychodzi, by kochać nas z bliska. Uzależnienie to próba zastąpienia Boga bożkiem w postaci alkoholu czy innej substancji, która obiecuje pomoc, a następnie oszukuje, uzależnia i na raty zabija. Szansę na wyzwolenie mają ci, którzy wracają do Boga. Boże Narodzenie powtarza się wtedy, gdy odzyskujemy wiarę, nadzieję, miłość i wolność.

IV. Ofiarowanie Pana Jezusa

Być chrześcijaninem to naśladować ofiarną miłość Boga. Chrystus proponuje nam szczęście prawdziwe: przez nawrócenie, miłość, wierność, pracowitość. Kto Mu się ofiaruje, ten odzyskuje wolność. A kto współcierpi z uzależnionymi, może z pomocą Jezusa uwolnić się z naiwności i uczyć twardej miłości, która sprawia, że nie ułatwiamy ludziom zniewolonym trwania w nałogu.

V. Odnalezienie Pana Jezusa w świątyni

Gdy Maryja i Józef odnaleźli Jezusa, zrozumieli, że to nie On się zagubił. To oni stali się bez Niego bezsilni. Ludzie uzależnieni myślą, że Bóg o nich zapomniał, że ich nie kocha. Podobnie ich współcierpiący bliscy mają żal do Boga o to, że pozostaje głuchy na ich cierpienia i prośby. Oczekujemy wtedy od Boga magicznej pomocy, zamiast eliminować popełniane błędy i uczyć się coraz dojrzalej kochać. Szukajmy Boga, bo to myśmy się zagubili, a nie On o nas zapomniał.

TAJEMNICE ŚWIATŁA

I. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie

Przez chrzest w Jordanie Chrystus zachęca nas do nawrócenia. Inaczej grozi nam trwanie w złu i bezsilność. Przekonują się o tym ludzie uzależnieni i ich rodziny. Każdy z nas potrzebuje pójścia z grzechem do Jezusa. ­Jesteśmy powołani do naśladowania syna marnotrawnego, gdy ten pod wpływem własnego cierpienia zaczyna kochać i wraca do ojca. Jego postawa to dla nas przykład i źródło nadziei.

II. Cud w Kanie Galilejskiej

Wesele to symbol miłości mężczyzny i kobiety. Uzależnienie to chora miłość, czyli śmiertelnie groźne zakochanie w alkoholu, narkotyku, hazardzie czy popędzie. Wychodzimy z uzależnienia, gdy zaczynamy kochać. Powodem do świętowania życia jest jedynie miłość i świętość. Nic innego nie da radości ani siły, by żyć w wolności. Kto trwa w przyjaźni z Chrystusem, ten kocha i zamienia życie w święto, a wtedy alkohol nie jest już atrakcyjny.

III. Głoszenie królestwa Bożego

Chrystus przychodzi z Dobrą Nowiną także do ludzi uzależnionych i ich bliskich. Niektórzy ludzie Dobrą Nowinę przyjmują jako złą, gdyż traktują ją jako ciężar i ograniczenie wolności. Tymczasem to właśnie życie sprzeczne z Ewangelią jest prawdziwym ciężarem i drogą do rozpaczy. Wyzwolenie się z uzależnień jest możliwe, gdy wypełniamy wszystkie przykazania Boga i szukamy Jego, a nie jakiejś innej radości.

IV. Przemienienie na górze Tabor

Warto wspinać się za Jezusem na górę wyciszenia i modlitwy. Warto wspinać się na górę ideałów i Bożych pragnień. Warto znowu zapragnąć życia w miłości i radości. Trzeba ciągle na nowo podejmować trud pokonywania własnych słabości i uwalniać się od złej przeszłości. Bez Chrystusa grozi nam kierowanie się tym, co łatwiejsze, zamiast tym, co dobre. Z Nim stajemy się ludźmi wolnymi, czyli zdolnymi do mądrego kierowania sobą.

V. Ustanowienie Eucharystii

Eucharystia to spotkanie z Jezusem, który mnie rozumie, kocha i uczy kochać. Tu słyszę Jego słowa, które są receptą na trzeźwe życie i uwalniają z uzależnień. Tu karmię się Jego Ciałem i miłością po to, by mieć siłę w sytuacji, w której inni już siły nie mają. Dla uzależnionych i ich bliskich Eucharystia to pierwsza forma terapii i źródło nadziei. To spotkanie z Przyjacielem, który daje mi siłę wtedy, gdy staję się bezsilny.

TAJEMNICE BOLESNE

I. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu

Bliski jest Jezus z Ogrójca tym, którzy cierpią. Życie w cierpieniu staje się ciężarem nie do zniesienia. Szczęśliwy, kto wtedy naśladuje Jezusa, czyli rozmawia z Bogiem i chce pełnić Jego wolę. Uczeń Jezusa wie, że ma prawo bronić się przed krzywdzicielem także wtedy, gdy to ktoś bliski, kogo kochamy. Nasza miłość nie daje mu przecież prawa, by nas krzywdził. Módlmy się o mądrą postawę wobec cierpienia i wobec krzywdzicieli.

II. Biczowanie Pana Jezusa

Biczowanie Jezusa potwierdza, jak okrutni bywają ludzie. Człowiek potrafi być okrutny nie tylko wobec Boga, lecz także wobec bliźnich i samego siebie. Krzywdzi siebie, upijając się, zażywając narkotyki, przegrywając w grach hazardowych czy ulegając popędowi. Człowiek potrafi biczować samego siebie. Jezus o tym wie. Idźmy do Ubiczowanego z naszą bezsilnością i z naszymi ranami.

III. Cierniem ukoronowanie

Żołnierze znęcają się nad Jezusem i kpią z Niego. Każdy z nas może przyjść do poniżonego Jezusa, gdyż On kocha również tych, którzy poniżają samych siebie. Jezus jest miłosierny dla wszystkich. Także dla tych, którzy są niemiłosierni wobec samych siebie czy bliźnich. Wyśmiany Król pozostaje po naszej stronie nawet wtedy, gdy dręczymy samych siebie. Szczęśliwi ci, którzy są tego pewni i którzy szukają pomocy Boga, kiedy najbardziej jej potrzebują.

IV. Dźwiganie krzyża

Krzyż Jezusa to znak Jego miłości do nas. Ludzkie krzyże to skutek słabości naszej czy naszych bliskich. Chrystus przyjął na siebie to, czego Bóg nie stworzył: grzech, cierpienie i śmierć. To nie krzyż jest dramatem, lecz grzech, uzależnienie, dręczenie siebie i innych. Cierpienie jest ostatnią deską ratunku. To pod wpływem cierpienia uzależnieni uznają prawdę o sobie i przyjmują pomoc. Dziękuję Ci, Chryste, za to, że mnie o tym upewniasz!

V. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu

Istnieje nie tylko śmierć fizyczna, lecz także śmierć duchowa. Zaczynamy umierać wtedy, gdy przestajemy kochać albo gdy nie doświadczamy miłości od bliskich. Życie bez miłości jest agonią, umieraniem na raty. Istnieje też umieranie błogosławione, gdy umiera w nas grzech, egoizm, uzależnienie. Jezu, chcę, by we mnie umarło wszystko, co oddala mnie od Ciebie, od Twojej miłości i prawdy, bo wtedy znowu zacznę żyć.

TAJEMNICE CHWALEBNE

I. Zmartwychwstanie Pana Jezusa

Miłość można zabić, lecz nie można zatrzymać jej w grobie. Doświadczamy odradzającej mocy miłości, gdy odróżniamy miłość od jej imitacji. Miłość to nie popęd, uczucie, zakochanie czy akceptacja. To także nie uległość wobec zła czy krzywdziciela. Miłość, jakiej uczy Jezus, to szczyt dobroci i mądrości. Kto kocha mądrze, jak Jezus, ten zostanie ocalony w każdej sytuacji.

II. Wniebowstąpienie Pana Jezusa

Uczeń Jezusa tęskni za niebem, lecz pozostaje realistą. Wie, że jedyną drogą do nieba jest ziemia. Mądrość polega na tym, by skupiać się na dobrym życiu tu i teraz, a nie zamartwiać się przeszłością, choćby była ona bardzo bolesna czy zła. Potwierdzeniem tej mądrości jest zasada, jaką stosują trzeźwiejący alkoholicy: „Dzisiaj nie piję, a jutro powiem sobie to samo!”. Jezu Chryste, pomóż mi żyć każdego dnia mądrzej niż wczoraj, bym trwał na drodze do nieba.

III. Zesłanie Ducha Świętego

Uzależnienia zaczynają się wtedy, gdy człowiek ulega duchowi tego świata, który wmawia nam, że chwilowa przyjemność jest ważniejsza od Bożej radości. Duch tego świata zawsze będzie nam obiecywał łatwe szczęście, które nie istnieje. To duch pokusy i pożądania. Chrystus posyła nam Ducha, który wyzwala nie tylko z grzechu, lecz także z naiwności, zniewolenia i z każdej formy zła. Błogosławieni, którzy – jak Maryja – kierują się Duchem Jezusa.

IV. Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Jesteśmy powołani do naśladowania Maryi i do udziału w wiecznej radości, której Ona już doświadcza. Ona upewnia nas o tym, że lepiej jest cierpieć, dobrze czyniąc, niż cierpieć, czyniąc źle. Kto cierpi dlatego, że kocha tych, których trudno kochać, temu nikt nie odbierze radości. Kto jeszcze czy znowu nie kocha, ten może się nawrócić i naśladować wiarę i wytrwałość Maryi, którą promieniowała nawet pod krzyżem swego Syna.

V. Ukoronowanie Najświętszej Maryi Panny

Królować to kochać. Kto nie kocha, ten staje się niewolnikiem, zamiast koroną stworzenia. Każdy z nas może zdobyć największą władzę: władzę nad samym sobą. Świadczą o tym uzależnieni, którzy odzyskali wolność. Z pomocą Boga także zniewoleni i bezradni mogą stać się wolnymi i świętymi. Maryjo, Królowo, upraszaj nam cud nawrócenia, wyzwolenia z nałogów i dar trzeźwości dla naszego Narodu! Amen.

Artykuł pochodzi z Miesięcznika Różaniec – LIPIEC/SIERPIEŃ 2017 r.

Wydawnictwo Sióstr Loretanek POLECA

Rosarium

Rosarium
Teresa Klonowska

Niezwykła głębia, a jednocześnie prostota – tak można scharakteryzować wiersze Teresy Klonowskiej. Rozmyślania nad tajemnicami różańcowymi prowadzą Czytelnika przez 20 tajemnic – radosnych, światła, bolesnych i chwalebnych – skutecznie pomagając w rozważaniu i kontemplacji wydarzeń z życia Jezusa i Maryi. Warto prosić każdego dnia, by „nasze trwożne serca nie przestały pałać w drodze do Emaus”, jak napisała Autorka w jednym z utworów.

Share.

Psycholog, rekolekcjonista, autor książek o Bogu i człowieku, o małżeństwie i rodzinie, o uzależnieniach i wychowaniu.