Kategoria: Po drogach cnót

„Najsprawiedliwszy” to pierwszy z superlatywów, którymi litania opisuje cnoty św. Józefa. Dla Hebrajczyków jest on cadykiem, czyli wzorem człowieka sprawiedliwego, pobożnego i pokornego. Żydzi wiedzieli, że bez wewnętrznych cnót pokory i pobożności sprawiedliwość…

Trudno spotkać jasne wyjaśnienie, czym jest cnota nadziei. Łatwiej zobaczyć skutki jej braku u „beznadziejnego” człowieka. Jednak bezpieczniej jest podziwiać heroiczną nadzieję świętych. Na drodze z Mesjaszem Maryja potrzebowała niewyobrażalnej nadziei. W scenie…

Skoro znaleźliśmy już cnoty kojarzące się z dziećmi, to spróbujmy poszukać cnót właściwych ludziom „trzeciego wieku”. Niemłody już św. Paweł powiada, że istnieje smutek, który jest z Boga. Tomasz z Akwinu zauważa, że…

Cnoty chronią od ciągłej szarpaniny z budzącymi się zmysłami i dają pokój. Widać to najlepiej na przykładzie „córek” umiarkowania: powściągliwości, łagodności i wyrozumiałości. Celem pracy nad cnotą jest uczynienie jej świadomym przyzwyczajeniem, tak…

Dramat ateisty ma miejsce w chwili, gdy otaczające piękno napełnia go uczuciem wdzięczności, a on nie ma jej do kogo skierować. Przecież nie wypada mu westchnąć: „O Boże, jakie to wspaniałe!”. To błyskotliwe…