Wielowiekowa tradycja mówi, że twórcą nabożeństwa różańcowego był św. Dominik. On również, z natchnienia Matki Bożej, miał założyć pierwsze bractwo różańcowe, a jego ideę upowszechnił bł. Alan de la Roche.
Dzięki zakonowi kaznodziejskiemu bractwa różańcowe zaczęły szybko powstawać także w Polsce – początkowo jedynie przy klasztorach dominikańskich, wkrótce jednak również w parafiach diecezjalnych.
Z przywileju dominikanów poznańskich powstało w 1636 r. bractwo różańcowe związane z ołtarzem Matki Bożej Różańcowej w farze w Krotoszynie. Notują je najstarsze akta wizytacji parafii św. Jana Chrzciciela w tym mieście. Zachowana księga bractwa z lat 1850-1909 zawiera imiona i nazwiska członków, których liczba sięga 800; są wśród nich mieszkańcy Krotoszyna i okolic. Pod koniec XIX w. bractwo różańcowe zostało przekształcone we wspólnotę Żywego Różańca. Księgi parafialne z lat 1935-1939 zawierają spis wspólnot różańcowych: 131 róż matek, 43 róże ojców, 18 róż panien. Po wojnie, w 1945 r., powstało 11 róż młodzieńców.
W roku 1994 została erygowana w Krotoszynie nowa parafia, pw. św. Marii Magdaleny. Trzy z siedmiu istniejących róż ojców przeszły do nowej parafii. Znalazła się w niej również część róż matek. Kolejna zmiana, tym razem na skalę światową, nastąpiła, gdy papież Jan Paweł II wprowadził nową, czwartą część różańca – tajemnice światła. W związku z tym każda róża została powiększona z 15 do 20 osób. Wymagało to ponownej rekonstrukcji róż.
Krotoszyńskie róże różańcowe w roku 1896 ufundowały sztandar matek, a w roku 1906 – sztandar ojców Żywego Różańca. Do dziś znajdują się one w posiadaniu wspólnoty Żywego Różańca. W 2015 r. zostały odnowione i uroczyście poświęcone. Sztandar matek różańcowych przedstawia Najświętszą Maryję Pannę i św. Annę. Sztandar ojców powstał ku czci św. Józefa, oblubieńca Najświętszej Maryi Panny oraz patrona diecezji kaliskiej. „Sztandar pełni ważną funkcję w życiu parafialnym – przypomniał ksiądz proboszcz Aleksander Gendera podczas uroczystości poświęcenia odnowionych pamiątek historycznych. – Jednoczy nas we wspólnocie i jest noszony podczas procesji, w których wyznajemy naszą przynależność do Kościoła pielgrzymującego”.
Matka Boża, chociaż już ukończyła swoją życiową pielgrzymkę, nadal towarzyszy Kościołowi w jego pielgrzymowaniu. Trzymając w ręku różaniec, warto sobie uświadomić, że Królowa Różańca Świętego jest obrazem, figurą i przykładem Kościoła: obrazem, w którym Kościół z radością ogląda to, czym sam pragnie być; figurą, w której Kościół znajduje drogę wiodącą ku doskonałemu zjednoczeniu z Chrystusem, a także przykładem apostolskiego zapału i miłości, która charakteryzuje aktywność krotoszyńskiej wspólnoty różańcowej.
Obecnie parafia św. Jana Chrzciciela w Krotoszynie skupia 19 róż matek i 2 róże ojców. Jednocząc się na modlitwie, będąc jednego serca i jednego ducha, służąc braciom – m.in. poprzez udział we wszystkich uroczystościach – członkowie Żywego Różańca przyczyniają się do wzrostu Kościoła w parafii i całej diecezji kaliskiej. Z okazji jubileuszu matki i ojcowie ufundowali dla parafii ręcznie haftowany ornat z wizerunkiem Matki Bożej Różańcowej.
Helena Bartosz – autorka jest główną zelatorką w parafii św. Jana Chrzcicie l a w Krotoszynie.
Artykuł pochodzi z Miesięcznika Różaniec – LUTY 2017 r.
Wydawnictwo Sióstr Loretanek POLECA
Żywy Różaniec Prawdziwie Boska harfa
Pauline Jaricot
W tekstach zebranych w niniejszej książce Pauline Jaricot pozwala nam dostrzec swą misyjną żarliwość i talenty organizacyjne, jawi się również jako pedagog wiary i mistrzyni życia duchowego. Jej pisma to owoc jej kontemplacji, a rozważania tajemnic różańcowych są niczym prawdziwy klejnot. Pozwólmy prowadzić się siostrze Marii Monice od Jezusa OP, która odsłania przed nami dzieło Żywego Różańca. Pozwólmy, by poprowadziła nas sama Paulina podwójną drogą: modlitwy i misji, w świetle Ewangelii, z modlitwą Maryi Panny.
