Aż mi ręka drży,
bo piszę modlitwę, której nauczył nas
sam Pan nasz Jezus Chrystus.
Przekazał nam ją
św. Mateusz ewangelista
w pierwszej Ewangelii,
w pierwszej księdze
Nowego Testamentu.
Mateusz był apostołem
powołanym przez Pana Jezusa.
Był celnikiem.
Jego pierwsze imię – Lewi
Lewi znaczy wiemy,
przywiązany do kogoś.
Mateusz znaczy dar Boga,
podobnie jak nasz Bogdan.
Mateusz więc z ust samego Pana Jezusa
słyszał tę modlitwę, nauczył się jej
i nam ją przekazał.
I nie ma pod słońcem
piękniejszej modlitwy,
bo jest ona od samego Boga,
który stał się Człowiekiem,
i nas, ludzi, nauczył tej modlitwy.
Dlatego nazywamy ją
Modlitwą Pańską.
Mamy też polskie słowo – pacierz –
od łacińskiego początku
Modlitwy Pańskiej
Pater noster – Ojcze nasz.
Przeczytajmy więc z uwagą
tę modlitwę,
a potem zamyślmy się,
co znaczą poszczególne zdania
A jest ich siedem.
To też nie przypadek,
bo liczba siedem oznacza doskonałość.
To jest doskonała modlitwa.
1) Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
2) święć się imię Twoje.
3) Przyjdź królestwo Twoje.
4) Bądź wola Twoja jako w niebie, tak i na ziemi.
5) Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
6) I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
7) I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Jest też w Nowym Testamencie
drugi przekaz Modlitwy Pańskiej
w Ewangelii św. Łukasza
Łukasz nie był apostołem.
Słuchał nauk św. Pawła
Jako człowiek wykształcony,
zbierał będące już w obiegu
nauki Pana Jezusa i opowiadania
o wydarzeniach z Jego życia
Zebrany materiał uporządkował
chronologicznie, metodycznie.
Pisał Ewangelię,
to znaczy Dobrą Nowinę,
do pogan, nie do Żydów.
Dlatego niektóre wydarzenia
podkreślał szczególnie, aby pokazać,
że Pan Jezus podany jest do wszystkich:
do pobożnych Żydów
i uczonych Greków,
a Ewangelia Chrystusa
ma być głoszona
wszelkiemu stworzeniu.
Modlitwa Pańska
w przekazie św. Łukasza
brzmi tak:
1) Ojcze,
2) niech się święci imię Twoje,
3) niech przyjdzie Twoje Królestwo!
1) Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień
2) i przebacz nam nasze winy, bo i my przebaczamy każdemu, kto nam zawini,
3) i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie.
Łukasz znał zasady poezji
i napisał trzy uwielbienia Boga
i trzy nasze, ludzkie prośby.
Podobnie jak
w ośmiu błogosławieństwach:
cztery – błogosławieni jesteście…
i cztery – biada wam…
Zatrzymajmy się trochę
nad poszczególnymi zdaniami
Modlitwy Pańskiej.
OJCZE NASZ
Jezus mógł mówić do Boga – Ojcze.
Przez chrzest staliśmy się dziećmi Boga
i rzeczywiście nimi jesteśmy,
dlatego możemy wołać do Boga:
Abba-Ojcze!
Niesamowite!
Ja, proch, pragnę mówić do Boga
tak jak do swojego taty.
Bóg jest moim Ojcem,
bo mnie stworzył,
jestem do Niego podobny
przez rozum i wolę.
Kocha mnie jak Ojciec,
bo wszystko, co mam i kim jestem,
mam od Niego.
KTÓRYŚ JEST W NIEBIE
Bóg jest wszędzie, wszędzie jest.
Jego jest cały świat,
w Nim żyjemy, poruszamy się.
Gdzie jest niebo? Tam, gdzie jest Bóg.
We mnie też? Tak!
Chyba, że jest tam grzech…
ŚWIĘĆ SIĘ IMIĘ TWOJE
Bóg powiedział nam swoje imię.
„Jam jest ten, który jest”.
On zawsze, wszędzie JEST.
On nie ma czasu przeszłego
ani przyszłego.
On JEST.
Imienia tego nikt nie wymawiał
przez szacunek.
Pisano tylko IHWH,
co należy czytać Jahwe (nie Jehowa!).
Polskie słowo „Bóg”
pochodzi od „być”.
Wyraża ono to samo – Ten, Który jest
Nie wymawia się imienia Boga
nadaremnie.
Imię Boga jest święte
i przez nas ma być
święcone, uczczone.
PRZYJDŹ KRÓLESTWO TWOJE
Jezus jest Królem
Nie takim jak Piotr czy inni królowie.
Jemu Bóg oddał panowanie,
Królestwu Jego nie będzie końca.
Gdzie jest to Boże Królestwo?
„Królestwo moje w was jest”
My jesteśmy Królestwem Boga.
A kiedy ono przyjdzie?
Gdy staniemy się świętymi,
gdy będzie pokonany grzech i śmierć,
a nastanie królestwo prawdy,
miłości, sprawiedliwości i pokoju.
BĄDŹ WOLA TWOJA
JAKO W NIEBIE
TAK I NA ZIEMI
To najtrudniejsza prośba.
Wola Boża względem nas
jest często inna niż nasza
My chcemy,
aby spełniała się nasza wola
Nic się nie dzieje bez woli Boga
A my często
wierzgamy przeciw Bogu,
żyjemy po swojemu, nie po Bożemu.
Uważajcie, co mówicie!
CHLEBA NASZEGO
POWSZEDNIEGO
DAJ NAM DZISIAJ
Bez chleba nie mogę żyć.
Na chleb pracuję.
Bóg nas karmi chlebem,
który jest owocem ziemi
i pracy rąk człowieka.
Uważamy, że to nasz chleb.
A to Bóg nam daje i rozmnaża chleb.
Każde żniwa
to cud rozmnożenia chleba.
Chleb ma łączyć ludzi.
Chrystus staje się dla nas Chlebem
i dzieli się między nas,
abyśmy byli komunią – rodziną,
która dzieli się chlebem.
I ODPUŚĆ NAM
NASZE WINY
JAKO I MY ODPUSZCZAMY
NASZYM WINOWAJCOM
Ostrożnie z tą prośbą!
Jeśli bowiem nie przebaczymy
naszym winowajcom,
to prosimy Boga,
aby i nam nie przebaczył.
Wtedy ściągamy na siebie
przekleństwo.
I NIE WÓDŹ NAS
NA POKUSZENIE
ALE NAS ZBAW ODE ZŁEGO
Pokusę podpowiada szatan.
Pokusa zawsze wydaje się piękna.
Dopiero gdy stanie się grzechem,
jest straszna.
Tylko Bóg może nas zbawić,
tzn. ocalić od pokusy,
aby nie była ponad nasze siły.
Tylko Bóg może nam
przebaczyć grzech
i nas zbawić.
AMEN
Znaczy – niech się tak stanie.
Jeśli mówimy dalsze modlitwy,
możemy opuścić – Amen,
tak jak we Mszy świętej,
bo kapłan modli się dalej,
rozwijając prośbę:
zbaw nas od złego.
W numerze styczniowym zamyślimy się nad modlitwą, której nauczył nas Archanioł Gabriel – Zdrowaś, Maryjo.
Artykuł pochodzi z Miesięcznika Różaniec – Grudzień 1996
Wydawnictwo Sióstr Loretanek POLECA
Modlitwa moja jest czysta
ks. Zbigniew Sobolewski
Modlitwa może być czysta – gdy płynie ze szczerego serca, które pragnie otwierać się na działanie Boga. Czasem nie wiemy, jak się modlić, czujemy się w tym nieporadni, niezręczni, znudzeni. Podsłuchując modlitwy zapisane w Biblii, możemy nauczyć się oczyszczać naszą modlitwę ze zbędnych naleciałości, tak by stała się autentyczna, otwarta, prawdziwie skupiona na Bogu.
